żywa Wiara

Świadectwa wiaryZOBACZ WSZYSTKIE

Wielkie mi rzeczy Pan uczynił...

autor: Izabela

użytkownik: Administrator z dnia: 2014-11-19

Wielkie mi rzeczy Pan uczynił, wychwalać Go będę na wieki i Matkę Bożą.

Mam na imię Iza i mam 58 lat. Od trzech lat nawrócona, po bez mała 40-letnim związku niesakramentalnym. Wychowałam się w rodzinie, gdzie Boga nie było – nie znałam Go. Dziękuję rodzicom, że mnie ochrzcili. I Komunię św. przyjęłam mając 28 lat, a bierzmowanie mając lat 54. Obok mojego miejsca zamieszkania mieści się zakon sióstr i tam biegając jako dziecko, dowiedziałam się o Bogu. W momencie separacji, a potem rozwodu moich rodziców pojawiły się prośby do Pana Boga, aby rodzice się nie rozeszli. A jednak tak się nie stało i we mnie, dziecku, narastała pewność, że Pana Boga nie ma. Ojciec się mną w ogóle nie interesował. I tak sobie żyłam, próbując sama z tym życiem coś zrobić. Dziś wiem, że bez Boga jako osoba poraniona, odrzucona, nie miałam szans na stworzenie dobrej rodziny. Mając 18 lat spotkałam swoją miłość (która trwa do dziś), z którą próbowałam stworzyć rodzinę „nowoczesną”, bo bez ślubu. Urodził się mój ukochany syn, potem pojawił się alkoholizm partnera, non stop choroby dziecka. Przy tym moja ogromna samotność, bo jak problemy, to pozostaje się z tym samemu. Dołączyły do tego też stany depresyjne, niska samoocena i tzw. pochylnia w dół. Apogeum nastąpiło, kiedy dorastający syn sięgnął po narkotyki plus wspomniany alkoholizm jego ojca. Czułam, że zwariuję... I wtedy stał się pierwszy cud! Bóg postawił na mojej drodze osobę, która holowała mnie ucząc modlitwy na różańcu. I wtedy zawierzyłam swojego syna Matce Boskiej Częstochowskiej. Po trzech latach walki z nałogiem syn został uzdrowiony (dziś jest wspaniałym człowiekiem). A ja dalej bez Boga trwałam w tym chorym związku. Ten stan nazywa się współuzależnieniem i nie potrafiłam z tym nic zrobić, choć próby były, ale kończyły się fiaskiem. Czułam się jak dziecko we mgle, nic nie wychodziło, totalna beznadzieja. Trwało to latami. Przyszła pierwsza moja choroba – i co, jak trwoga, to do Boga. Chwyciłam za różaniec, modlitwy i po trzech miesiącach leczenia depresji podźwignęłam się, nawet pojechałam do Lichenia podziękować Matce Bożej. Ale po tym znowu „posucha” wiary. Czasem zajrzałam do kościoła, ale gdzieś z tyłu głowy miałam coraz większe pragnienie uwierzenia, że Bóg istnieje. I tak po trzech latach przyszła następna choroba. To była błogosławiona choroba - cierpiałam przez siedem miesięcy i tu już była walka dobra ze złem. Z jednej strony chwyciłam za różaniec i modlitwy - to już było takie prawdziwe, bo choroba rzuciła mnie na kolana. A z drugiej strony medycyna zostawiła mnie z tym problem, a ja cierpiąc szukałam pomocy w homeopatii, bioenergoterapii, akupunkturze, itp. Oczywiście, że to nie pomogło, otworzyło mnie na zło. Dziękuję za różaniec, bo każdego dnia Matka Boża zanosi mnie do Jezusa. Dziś wiem, jak wielkie jest to narzędzie przeciwko złu – moc egzorcyzmu (np. cała tajemnica bolesna, nowenna pompejańska, post). Dziś nie wyobrażam sobie dnia bez modlitwy na różańcu. Cierpiąca, pokorna, bezsilna… Pamiętam jak siedziałam nad Wisłą i do siostrzenicy wypowiedziałam te słowa: „jak ja zazdroszczę ludziom takiej prawdziwej, żywej wiary…” Prosisz i otrzymujesz – dzięki Ci Jezu! Zaczęłam mieć potrzebę codziennego bycia w kościele i na Mszy Św. Był to czas, kiedy dużo płakałam, ale wtedy już nie żyłam w grzechu, więc mogłam przystępować do sakramentu spowiedzi i sakramentu Eucharystii.

Trafiłam do kościoła pw. Św. Faustyny. Myślę, że to siostra Faustyna mnie tam zaprosiła, ponieważ urodziłam się w tym samym dniu i miesiącu co ona. W tym kościele wisi obraz „Jezu ufam Tobie” i na którejś Mszy św. zobaczyłam, że Jezus poruszył prawą nogą, a w sercu usłyszałam głos „uwierz, Ja jestem”. Do dziś widzę Jego prawe oko pogrubione, bardzo wyraźne, jak żywe i wiem, że każdy z nas jest źrenicą Jego oka. Wpływ na mnie miała też książka pt. „Dowód” E. Alexander oraz spotkanie osoby opętanej - to się dzieje naprawdę! I to były przełomowe momenty w moim życiu. Tu zaczęło się moje nawrócenie. Spotkałam księdza egzorcystę, który rozeznał sprawę klątw pokoleniowych. Odbyło się 30 Mszy św. (gregorianki) za dusze z rodzin, potem przebłagalno - dziękczynna i Msze św. o przerwanie grzechu w rodzinie i ich nawrócenie. Zdałam sobie sprawę jak ważne jest przebaczenie innym, również samej sobie. Prawda ta daje wolność i w niej zapraszam Boga do swojego życia, a ona otwiera mnie na łaskę Bożą. Uczestniczę też w Mszach św. z modlitwą o uzdrowienie, z adoracją i modlitwą uwielbienia „Wieczór dla Jezusa”. Na jednej z nich w Świątyni Opatrzności Bożej w Wilanowie zostałam uzdrowiona z depresji, smutku, niskiej samooceny, myśli samobójczych, oceniania innych. Pan Jezus powiedział, że nie pozwoli mnie więcej skrzywdzić i w tym momencie poczułam się jak w niebie i że mam Ojca w niebie, któremu na mnie zależy, który o mnie walczy, który mnie kocha i obsypuje łaskami. Każdego dnia dziękuję za te, które otrzymałam i za te, które otrzymam.

Następnym cudem był fakt, jaki miał miejsce w Internecie na stronie bbc weather /bbc pogoda/. Wchodziłam na tę stronę co jakiś czas sprawdzając pogodę, aż pewnego dnia na słowie niedziela czyli nd było słowo „słońce”, a na środzie śr było słowo „poślubić”. Załączam zdjęcie, ponieważ moje zdziwienie trwa do dziś. Wcześniej rozstałam się z moim partnerem, który wyjechał do Anglii. Nie mając pojęcia o co chodzi poszłam do spowiedzi i ksiądz rozeznał, że Pan Bóg pragnie, abyśmy się pobrali. Dostałam wytyczne, że mam się oświadczyć i o resztę się nie martwić:) W głowie miałam jedną myśl - przecież on jest alkoholikiem, Panie Jezu - powiedziałeś, że nie pozwolisz mnie skrzywdzić… I to był moment, w którym bezgranicznie zaufałam Jezusowi. Pan uzdrowił go z choroby alkoholowej. A 12 stycznia 2014 r. w dzień Chrztu Pańskiego o godz. 15:00 tj. w godzinie Miłosierdzia Bożego, wzięliśmy ślub kościelny.

Dziękuję Jezusowi za moje nowe życie, za ludzi jakich stawia mi na drodze, że z każdej złej rzeczy wyciąga dobro, za małe cuda dnia codziennego. Uzdrowienie moje jest procesem, czasami jeszcze cierpię (wtedy proszę o modlitwę wstawienniczą o namaszczenie olejami dla chorych), ale ufam, że Jezus całkowicie mnie uzdrowi. Poczułam też ogromną moc adoracji i modlitwy uwielbienia. Zły nienawidzi tej modlitwy i odchodzi (we śnie przez całą noc walczyłam i zabijałam demony). Dziś wiem, jaką moc ma słowo - błogosławi albo przeklina. Błogosławmy się nawzajem! Chwała Panu za Jego bezgraniczną miłość, miłosierdzie, cierpliwość, obietnice, wierność, nieskończone łaski. Pan Bóg jest wszechmogący, wszystko może, nie ma dla Niego rzeczy niemożliwych. Dzięki Jego łasce i modlitwie moje życie nabrało sensu.

Bądź uwielbiony Panie w Trójcy Jedyny, Boże Ojcze i Matko moja.

Izabela                     

Komentarze (4)

Portal zywawiara.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy i wypowiedzi zamieszczanych przez internautów. Osoby zamieszczające wypowiedzi naruszające prawo lub prawem chronione dobra osób trzecich mogą ponieść z tego tytułu odpowiedzialność karną lub cywilną.

~abi96@onet.pl

23.03.2016, godz.18:47

Ja odmawiam nowennę pompejańską, która jest niezwykła za każdym razem wnosi coś nowego do mojego życia a zarazem ubogaca moją osobowość .Zawsze mogę liczyć na Boga i wkrótce wierzę że wszystkie intencje te które są mi potrzebne się spełnią .Ostatnio modliłam się o pomoc w zdaniu ciężkiego egzaminu i o dziwo dostawałam 5 wielka Moc Pana naszego I Nowenny pompejańskiej

~Katew2

23.03.2015, godz.11:52

Chwała PANU za wszelkie cuda a co do tego śwaidectwa Pani Izabelo ,dotkneło me serce ten wers - że na spowiedzi spowiednik rozeznał że ma Pani się pobrać z partnerem wbrew chorobie Alkocholizmu , Zaufała PANI Bogu Ja mam problem z rozpoznawaniem znaków od PANA , mam sympatię i nie wiem co robić , sympatia często mówiła o slubie ze Mną , a Ja nadal nie wiem jakie kroki podjąć czy to Ten... dlatego ten wers Pani świadectwa jakoś dotknął serca, i mysle sobie czy teżpowinnam Zaufać Bogu i z Sympatią pobrać się , nie wiem ... jeśli mogła Pani by mi cos poradzić Katew2@o2.pl

~

12.01.2015, godz.07:24

Chwala i dz ekczynienie naszemu Panu za Jego wielkie dziela

~

28.12.2014, godz.12:13

piekne swiadectwoBog zaplac ci bardzo buduja mnie takieswiadectwa ja tez bylem alkocholikiemikrzywo przysiezca idopiero teraz wychodze z nalogu jeszcze raz dziekuje AndrzejG